Płacz dziecka jest pierwszą informacją dźwiękową wysyłaną przez małego człowieka, choć przypomina bardziej porozumiewanie się zwierząt niż ludzi. Matki potrafią rozróżnić, kiedy wyraża on głód, gniew czy ból, choć na początku muszą odgadywać jego znaczenie wyłącznie na podstawie zewnętrznych przyczyn dyskomfortu. Trudno ustalić „znaczenie" płaczu dziecka, nie znając faktów takich, jak na przykład pora ostatniego karmienia. Badania psychologiczne wykazały, że jeśli wrażliwa na potrzeby niemowlęcia matka szybko i regularnie reaguje na jego płacz, pod koniec pierwszego roku płacze ono mniej niż dziecko kobiety mniej wrażliwej. Poza tym wydaje się, że dzieci, które czują, że ktoś reaguje na ich znaki, lepiej potrafią porozumiewać się za pomocą gestów i dźwięków. W wieku około czterech, pięciu miesięcy większość niemowląt zaczyna wydawać dźwięki przypominające ludzką mowę, powtarzając je rytmicznie w formie zabawy wokalnej zwanej gaworzeniem.